Tegoroczny wyjazd motocyklowy w Alpy zapowiada się wyjątkowo – i to nie tylko ze względu na kierunek. Plan jest ambitny: przejazd przez Słowenię i dalsza jazda w stronę włoskiej części Alp, pełnej przełęczy, serpentyn i widoków, dla których warto pokonać tysiące kilometrów. To wyprawa, którą od dawna mieliśmy w głowach, a teraz wreszcie czas przekuć ją w rzeczywistość.
Początkowo skład był kameralny – w drogę mieli ruszyć tylko Jacek, Grześ i Robert. Jak to jednak często bywa przy motocyklowych planach, wieść o wyprawie szybko się rozniosła i do ekipy dołączyły kolejne osoby. Ostatecznie na trasę ruszamy w siedmioosobowym składzie, na sześciu motocyklach. Co więcej, to dla nas mała, ale ważna nowość – po raz pierwszy nie jest to wyłącznie męska ekipa. Obok Artura, Marcina i Kuby, jedzie z nami także Ola, co dodatkowo urozmaica charakter tej wyprawy.
Ponieważ startujemy z różnych części Polski – część ekipy z Trójmiasta, część z Wrocławia, a my z Torunia – zdecydowaliśmy się na wspólny, symboliczny początek podróży. Oficjalne rozpoczęcie wyprawy zaplanowaliśmy na pierwszym noclegu w Pradze. To właśnie tam, po setkach pierwszych kilometrów, zbieramy się w komplecie i od tego momentu ruszamy już razem, w stronę Alp i przygody, która – mamy nadzieję – zostanie z nami na długo.
Motocykl Roberta zapakowany i gotowy do drogi.
W drogę! Ku nowej przygodzie 🙂
Z Torunia wyruszamy we dwójkę wraz z Grzesiem i w tak kameralnym gronie obieramy kierunek: Praga
Typowa „dojazdówka” po autostradach i drogach szybkiego ruchu
Jako atrakcję tego dnia można wymienić posiłek w McDonalds
Za Wrocławiem jedziemy „normalną” drogą i już widzimy góry!
No i dojechaliśmy w bardziej pofałdowany teren.. co jest dużym urozmaiceniem po drogach płaskich jak stół w okolicy Wrocławia
Około 20:00 docieramy do granicy z Czechami
A o 23:00 Praga – parkujemy przed hotelem
Ekipa w komplecie w „służbowych” koszulkach 🙂
Poznajemy się lepiej – jedząc pyszną kolację i pijąc lokalne piwo 🙂
I czas na zwiedzanie starówki
Punkty obowiązkowe to: rynek
oraz Most Karola
Do hotelu wracamy około 2 w nocy.. czas spać aby jutro wyruszyć w dalszą trasę
Dzień 1: Toruń – Praga 689km
Rankiem pakowanie
Śniadanie
Ostatnie poprawki przy maszynach
I ruszamy..
Jak widać humory dopisują 🙂
Niestety wyjazd z tak dużego miasta wiąże się z przebijaniem się przez korki..
Na szczęście czym dalej tym ruch mniejszy
Grześ zamówił mycie szyby 😉 A na Jacka zawsze można liczyć – usługa wykonana profesjonalnie i z uśmiechem 🙂
Taki widoczek z mostu..
Jedziemy pomiędzy polami..
Przez małe miejscowości
Wzdłuż rzeki
A czasem przez większe miasta
W Ceskich Budiejowicach robimy dłuższy odpoczynek
Po 16:30 docieramy do granicy z Austrią
Pogoda piękna, droga prosta..
I zaczynają się górki
Krótki postój na rozprostowanie kości
I od razu znalazł się „lokals” który przyszedł sprawdzić co to za zebranie na skrzyżowaniu 😉
Po krótkim odpoczynku ruszamy malowniczą drogą pomiędzy austryjackimi pagórkami
Przekraczamy rzekę
I docieramy na camping
Znajdujemy odpowiednie miejsce
Otwieramy piwo
I zaczynamy rozbijać obóz – trochę czasu potrzeba na naukę rozstawiania namiotów, ale kolektywna praca przynosi efekty 🙂 Jedynie Marcin ma problem, bo zapomniał stelaża do namiotu i będzie musiał spać „pod chmurką”.
Potem kolacja
A po zmroku szukamy lokalu
Gdzie przy lokalnym piwie można podsumować dzień i pomyśleć gdzie jutro będziemy jechać 🙂
Dzień 2 : Praga – Steyr 365km
Poranek przywitał nas piękną słoneczną pogodą
W oczekiwaniu na poranna kawę można posiedzieć i podumać 😉
Woda zagotowana, kawa zaparzona, śniadanie gotowe 🙂
Najedzeni, napici, jedziemy..
A przed nami rozpościerają się piękne górskie krajobrazy
I nie tylko przed nami.. z każdej strony jakieś oszałamiające widoki
Jedziemy przez małe wioski
Oraz miasteczka
Czasem natomiast po kretych i wąskich górskich drogach wijących się pomiędzy szczytami
Odpoczynek z tankowaniem.. paliwa i kawy 😉
Urocza droga wzdłuż koryta jakiejś górskiej rzeczki
Góry coraz wyższe
A miejscowości coraz bardziej malownicze
Kwietne łąki wzdłuż drogi..
I krajobrazy jak z obrazka
Upał, więc postoje obowiązkowo w cieniu
Lub w jakimś klimatyzowanym lokalu
Poznajemy lokalnych mieszkańców 😉
Oraz podziwiamy architekturę
Dla nas „niziołków” z góry świat wygląda inaczej 😉
W ten upalny dzień taka górska rzeka to coś wspaniałego 🙂
Około 18:00 docieramy do kolejnej granicy..
Tak się cieszymy z kolejnego kraju jakim jest Słowenia
Pierwsze kilometry nas zaskakują – płasko tu!
Przez miejscowości jedziemy zwartą grupą
Po blisko 8 godzinach jazdy tego dnia
Docieramy na nocleg
Rozstawiamy obóz – dużo szybciej niż poprzednio 🙂
I na kolację udajemy się do baru na pizze i piwo 🙂 Należy nam się po całym dniu jeżdżenia
Dzień 3: Steyr – Radovljica 410km
Poranek na campingu
Ekipa przygotowana do drogi
Jedziemy poprzez słoweńskie miejscowości
Docieramy nad jezioro Bled
Obowiązkowe fotki w jednym z najbardziej rozpoznawanych miejsc w Słowenii
Grześ z Robertem pojechali zwiedzać zamek
Reszta ekipy nie wyraziła chęci pozwiedzania
Niech żałują! Widok z góry warty był wyprawy na szczyt
Po zwiedzaniu znaleźliśmy resztę pijących kawę w małej miejscowości nieopodal..
Jak widać 2 kółka (i to nie tylko z silnikiem) są bardzo popularne w Słowenii
Lubimy takie boczne drogi
I spokojne a nawet wręcz nieco senne miejscowości
W takich okolicznościach przyrody nie można nie zatrzymać się na fotkę
Ruch duży, a serpentyny wymagające
Przełęcz Vrśić zdobyta 🙂
Można chwilę odetchnąć i popodziwiać widoki
Jedziemy dalej
Na krótkie odpoczynki wybieramy zacienione miejsca
Po prostu WOW!
Typowe górskie drogi
Czasem przez tunel
Czasem po serpentynach
Dotarliśmy do Triglavski Narodni Park
Chwilkę tu pobędziemy
Gdyż widoki są zachwycające
Robimy zdjęcia
Będzie to piękna pamiątka
Jeszcze chwila zadumy nad pięknem tej okolicy..
I czas na kolejne państwo: Włochy
Podziwiamy przyrodę
A także architekturę
Niestety Grzesia motocykl odmówił posłuszeństwa – stracił moc i ledwo „dokulał” się do najbliższej miejscowości
Grześ próbuje go reanimować
Udaje się go na tyle „ożywić” aby jadąc powoli i po płaskim dotrzeć do jakiegoś serwisu.. Jedziemy we trójkę: Grześ, Jacek i Robert. Reszta ekipy pojechała bardziej malowniczą górską drogą – spotkamy się na noclegu.. mamy przynajmniej taką nadzieję.
Po płaskim posuwamy się do przodu – nawet z całkiem sensowną prędkością ok 60km/h
Dotarliśmy do serwisu – niestety mechanika nie ma i będzie dopiero za 2 dni 🙁
Spotkany miejscowy motocyklista Giovani wskazał nam jeszcze jeden warsztat.. niestety również nie znaleźliśmy tam pomocy, gdyż Grzesia motocykl jest za stary i gaźnikowych to oni nie naprawiają 🙁
Z uwagi na to że spala on teraz więcej paliwa pomimo, ze wolniej jedzie musieliśmy zatankować
Jedziemy wolno – można podziwiać widoki
Na przykład wyschnięte koryta rzek
Słońce coraz niżej
Włoskie klimaty
Roślinność egzotyczna
Architektura też inna niż dotychczas
W kierunku zachodzącego Słońca
Na nocleg docieramy już po zmroku
Dzień 4: Radovljica – Selva del Montello 339km
Od samego świtu Grześ reanimuje swój pojazd
Nawet nie robi przerwy na śniadanie i poranną kawę
Po złożeniu i jeździe testowej wydaje się wszystko być ok 🙂 No to możemy ruszać
Tam gdzie kończy się asfalt
Nie każdy lubi szutr.. ale ten jest całkiem przyjemny
No i widoki bardzo ładne
O! oddali nam asfalt 🙂
Nie na długo, gdyż droga zamknięta i albo wracamy, albo musimy pokonać objazd po luźnych kamykach.. wybieramy tą drugą opcję
Udało się 🙂 Jedziemy dalej
Jaki widok!!!
Po drodze spotykamy mieszkańców tych terenów
Odpoczynek na stacji benzynowej
Połączony z drugim śniadaniem
Po godzinie 15:00 docieramy do Verony
Parkujemy w okolicy starego miasta
I idziemy zwiedzać
A to w tej chwili najbardziej zadowolony uczestnik naszej wyprawy – Grześ marzył o przyjeździe tu i pomimo trudności sprzętowych udało mu się to marzenie zrealizować 🙂
Zwiedzamy.. od zewnątrz jak i od środka..
Sporo tu turystów
A to najsłynniejsze miejsce w Veronie – balkon Julii
Ładnie tu
Upał jednak daje nam się we znaki – dobrze że znaleźliśmy wodopój 😉
Powoli kończymy wizytę w Veronie
Jeszcze tylko posiłek
I po ponad 2 godzinach zwiedzania ruszamy w dalszą drogę
Poprzez typowe włoskie miejscowości
Docieramy nad jezioro Garda – nasz kolejny cel wyprawy
Jedziemy wzdłuż jeziora
Robi się ciemno
Zakupy w ostatnich promieniach słońca
W poszukiwaniu noclegu
Docieramy wreszcie na nasz camping.. jest już około 20:30
Po tak męczącym upalnym dniu kąpiel jest rewelacyjna
W wodzie siedzimy aż do zmroku
Dzień 5: Selva del Montello – Gargano 280km
Nasze miejsce noclegowe w gaju oliwnym
Piękny poranek nad jeziorem Garda
Zachęcił nas do porannej kąpieli
Czas ruszać w drogę
Najpierw nad brzegiem jeziora
Wąskimi uliczkami
Góry, drzewa oliwne, upał..
Dobrze, że od jeziora jest nieco chłodniej
Lub jadąc w cieniu..
Tego dnia żegnamy Marcina, który musi oddać motocykl we Wrocławiu
Pora na przerwę
I typowe włoskie potrawy na obiad.. Jedni wybierają pizze a inni makaron
Z pełnym żołądkiem jedzie się znacznie lepiej 🙂
Ale tu wąskie te uliczki
Zamierzamy zdobyć kolejną przełęcz – Passo Crocedomini
Ależ tu ślicznie i zielono
I trochę chłodniej niż w dolinach.. można trochę odpocząć
Jeden z uczestników nam się „popsuł” a dokładniej plecy Arturowi odmówiły posłuszeństwa
Znów ekipa dzieli się na 2 grupy: Artur i Kuba jako szofer Oli jadą powoli i bezpośrednio na nocleg, a Jacek, Grześ i Robert jadąc bardziej widokową trasą dołączą do nich wieczorem
Urok włoskich miasteczek
Coś pechowy dzień dziś.. najpierw „popsuł” się Artur, a teraz Grzesia motocykl znów kaprysi..
Okoliczności piękne, ale lepiej żeby jechał a nie stał..
Motocykl po „namowach” Grzesia namyślił się i jedzie..
Zdobywamy Passo Mortirolo
Co za niespodzianka.. deszcz!
Jak tylko nieco przestało lać jedziemy w kierunku noclegu
Miejsca dla nas już przygotowane przez resztę ekipy
Po rozbiciu można podsumować dzień racząc się lokalnym piwkiem 😉
Dzień 6: Gargano – Temu 234km
Pobudka około 6 rano!
Szybkie śniadanie i obowiązkowa poranna kawa
Wraz z pierwszymi promieniami Słońca jedziemy zdobywać włoskie przełęcze
Widoki są zachwycające
Szczyt coraz bliżej
Dotarliśmy..
Passo Gavia o wysokości 2652 m n.p.m. zdobyta
W sklepiku kupujemy pamiątki
Wchodzimy na pobliski szczyt aby zobaczyć co tam się znajduje
Oraz popatrzeć na góry dookoła
Tam gdzieś stoją nasze pojazdy
Przełęcz zdobyta – można motocykl ozdobić pamiątkową naklejką 🙂
Pomimo trudności Grześ ma się z czego cieszyć 🙂
Ruszamy w dół.. ku kolejnym wyzwaniom..
Jedziemy dolinkami pomiędzy klimatycznymi alpejskimi wioskami
Zaczynając wjazd na przełęcz Stelvio, Grzesia motocykl znów zaczyna „marudzić”
Większość ekipy pojechała swoim tempem a Robert z Grzesiem pomalutku wtaczają się na górę..
Jest czas aby podziwiać otaczające nas monumentalne góry
Co jakiś czas robiąc przerwy..
Najważniejsze, że jedziemy i jesteśmy coraz bliżej szczytu..
W tak interesującym miejscu ekipa czeka na nas
Warto zatrzymać się aby spokojnie podziwiać widoki
I zrobić sobie pamiątkową fotkę
Cała ekipa kibicuje Grzesiowi w jego zmaganiach ze sprzętem..
I jeszcze jeden postój.. Jedziemy od jednego czyszczenia świec do następnego 😉
Tak wjeżdża Grześ motocyklem, który nie jest w pełni sprawny
Tak amator – Robert
A tak jedzie profesjonalista – Jacek 🙂
Pomimo wielkich trudności – jedna z najbardziej znanych przełęczy alpejskich – Passo Stelvio (2757 m n.p.m.) zdobyte!!!
Grześ razem z Jackiem robią naprawę gaźników..
W tym czasie ekipa poszła na punkt widokowy oddalony o kilkaset metrów
Chłopaki skończyli składać motocykl Grzesia i my też udajemy się na ten punkt. Grześ zamówił sobie taksówkę 😉
Warto było tu wjechać 🙂
Jeszcze tylko zakup pamiątek w lokalnych sklepikach
Kolejna naklejka do kolekcji
I ruszamy w dół.. trasą którą niedawno widzieliśmy z punktu widokowego
Dużo zabawy na serpentynach
Grześ jeszcze rozmawia z fotografem robiącym zdjęcia motocyklistom na tej trasie (żona Grzesia prosiła, aby go pozdrowił od niej 🙂 )
Ale tu pięknie..
W górach każda stacja nasza.. trzeba dotankować..
Aby nie stresować się czy dojedziemy do następnej stacji..
Czasem trzeba zatankować także nas 😉 I tu ciekawostka: niby sklep we Włoszech a wszyscy mówią po niemiecku i nawet wszystkie napisy w sklepie i przy kasie po niemiecku..
Słońce, góry, motocykle..
W dolinach można podziwiać winnice
Lub urokliwe miejscowości
Postój i poszukiwanie noclegu.. chłopaki obdzwonili chyba z 10 campingów..
Jak udało się coś zarezerwować, to musimy się streszczać bo mamy jeszcze sporo kilometrów do przejechania
Kolejna już dziś przełęcz przed nami
I kolejny punkt widokowy
Grześ poszedł popatrzeć na wszystko z góry
Obowiązkowa fotka
Opuszczamy Włochy i wracamy do Austrii
Jedziemy bocznymi drogami.. obok po estakadzie biegnie autostrada
Ależ ładne te miasteczka
Oczywiście wszystkie widoki są zachwycające
Z daleka widać skocznię w Innsbrucku
I całe miasto w dolinie
Około 20 docieramy na nocleg
A przed snem można posiedzieć, pogadać i napić się dobrego piwa – zwłaszcza, że to ostatni wspólny wieczór
Dzień 7: Temu – Innsbruck 265km
Rano pakujemy się i następuje podział na 2 ekipy: Ola, Artur i Kuba wracają do Trójmiasta, a Jacek, Grześ i Robert mają zamiar jeszcze troszkę pozwiedzać i dotrzeć do domu 1 dzień później
No to ruszamy – ostatnie spojrzenie na camping i góry go otaczające
Góry z lewej
Góry z prawej
Góry przed nami
A czasem nad nami 😉
Śniadanie dziś w McDonalds
Postanowiliśmy zwiedzić kolejną przełęcz
Jakie ładne te alpejskie domy
Po prostu Alpy..
I ich mieszkańcy
Ups.. chyba nam się droga skończyła
Widok oszałamia – jak z pocztówki
Jest z się z czego cieszyć
No i można nieco odpocząć przed dalszą podróżą
Tym razem w dół..
A następnie w górę – jak na rollercoasterze 😉
Przy takich widokach nie można się nudzić.. tylko podziwiać
Niestety Grzesia motocykl nadal nie lubi górek.. musi odpocząć..
Dalej jedziemy raczej po płaskim.. dolinami
I żegnamy Austrię.. przed nami Niemcy
Grześ ma bojowe zadanie znaleźć nocleg jadąc po jak najbardziej płaskim terenie, a Jacek i Robert postanawiają wjechać na trasę widokową Mautgebuhr
Na górze zostawiamy motocykle na parkingu
I idziemy na punkt widokowy
Aby porobić zdjęcia..
I te piękne okoliczności przyrody możemy uczcić piwem.. oczywiście bezalkoholowym
Słońce chyli się ku zachodowi czas dołączyć do Grzesia
Camping znalazł super i przygotował dla nas miejsce pod obóz
Pobliskie jezioro zachęciło nas do kąpieli
Wieczorem piwo
Oraz pizza na kolację
Dzień 8: Innsbruck – Waging Am See 311km
Nasz obóz o poranku
Pakujemy się
Jacek zastanawia się: „co to ja miałem?? Aha kawę zrobić” 🙂
Trzeba się było streszczać z wyjazdem, bo po sąsiedzku rolnik zaczął gnojówkę na pole wylewać.. a wiatr wiał akurat z tamtej strony..
No to w drogę..
Ale tu płasko.. a my już się odzwyczailiśmy 😉
Docieramy do większego miasteczka
Śniadanie pod Lidlem
Wzdłuż rzeki
Droga szersza, węższa ale ciągle płasko..
Wzdłuż Dunaju
To już ostatnie kilometry w Niemczech
Przed nami Czechy
Pomimo zmiany państwa, krajobraz właściwie taki sam..
Może miasteczka wyglądają nieco inaczej.. tak bardziej swojsko
Prosta po horyzont
Piękny, kolorowy zachód Słońca
Około 21:45 wracamy do Polski
Nocleg mamy w Karpaczu.. przed snem poszliśmy pozwiedzać i zaskoczyło nas to, że miasteczko wyglądało jak wymarłe..
Nawet kolację jemy w pokoju hotelowym, bo nie znaleźliśmy żadnego otwartego lokalu z jedzeniem.. co prawda jest po 23 ale to jest sobota!
Koniec długiego dnia.. Można odpocząć
Dzień 9: Waging Am See – Karpacz 557km
Dużym plusem było porządne śniadanie w hotelu
Gdyż poza tym sam ten przybytek nas nie zachwycił.. nawet za parking nas „skasowali” 🙁
Wyjeżdżamy z Karpacza
Kierunek Toruń..
Staramy się jechać bocznymi drogami
W Strzelnie mieliśmy rutynową kontrolę drogową – wszystko w porządku możemy jechać
Naszą wyprawę kończymy w Toruniu na stacji paliw
Jeszcze tylko ostatnia fotka i każdy z nas jedzie do siebie do domu (Jacek ma najdalej bo do Gdyni jeszcze 200km)
Tak wyglądała cała nasz trasa. Wyszło 3857 km.
Minioną wyprawę w Alpy możemy śmiało nazwać jednym z naszych najlepszych motocyklowych doświadczeń. Już od pierwszych kilometrów poczuliśmy, że czeka nas coś wyjątkowego – wysokie przełęcze, niekończące się serpentyny i widoki, od których nie sposób oderwać wzroku. Każdy dzień przynosił nowe wyzwania i kolejne, coraz bardziej urzekające pejzaże, zarówno przy wschodzącym słońcu, jak i w blasku zachodzącego dnia, kiedy okolica nabierała magicznych kolorów. Przejeżdżaliśmy przez urokliwe alpejskie miasteczka, zatrzymując się na aromatyczną kawę i lokalne przysmaki. Te chwile zostaną z nami na długo, bo Alpy mają w sobie coś, co sprawia, że chce się tam wracać. Dla nas była to także okazja, by sprawdzić siebie, swoje motocykle i poczuć zgraną grupową energię – bo choć każdy mógł jechać własnym tempem, wspólne postoje i wieczorne rozmowy cementowały ekipę. Już wiemy, że każda przejechana trasa i każda napotkana przeszkoda dodawała smaku tej przygodzie, a wspólnie spędzony czas jeszcze bardziej zbliżył nas do siebie.
PS. Większość z nas po powrocie dostała „pozdrowienia” ze Słowenii..
I chyba będziemy musieli napisać zażalenie, bo za cenę 60 Euro to jakość zdjęcia powinna być lepsza.. co najmniej taka, żeby można było sobie nad łóżkiem w ramce powiesić 😉